|
|
Geschiedenis
Darts is een unieke sport en wordt de laatste jaren steeds
populairder wat mede te danken is aan de belangstelling van
de media. Wat de dartsport echt uniek maakt is dat leeftijd,
geslacht, lengte of geestelijke ontwikkeling nauwelijks van
enige invloed zijn op de kwaliteit van een speler. Een
bijkomend voordeel is dat de materialen erg goedkoop zijn en
darts vrijwel overal gespeeld kan worden, omdat het plaatsen
van een dartsbord weinig ruimte inneemt.
De geschiedenis van de dartsport is moeilijk te achterhalen,
mede omdat het zo'n lange geschiedenis achter de rug heeft.
Zo zijn er speculaties dat de dartsport ontstaan is uit
tijdverdrijf. Tussen de veldslagen door hielden de soldaten
wedstrijden. Zij gooiden met korte speren op de omgekeerde
wijnvaten, die later weer werden vervangen door doorgezaagde
boomstamschijven. De ringen van de boomstam werden
onderverdeeld in een puntentelling. In de in wintermaanden
werd men gedwongen binnen te blijven. Men kon daarom niet
met de verkleinde speren gooien, die werden dus vervangen
door de "eerste" darts. Er werden spelregels bij bedacht en
zo ontstond de het darten als binnen-sport.
Er zijn wel enige verwijzingen te vinden in ons verleden
over de dartsport. Zo staat geschreven dat Hendrik VIII van
zijn tweede vrouw Anne Boleyn rond 1530 een met edelstenen
versierde Biscayan dartset cadeau kreeg. Wie deze set heeft
vervaardigd is nimer bekend geworden. Metalen barrels
bestonden toen nog niet. Men maakte gebruik van een houten
barrel die verzwaard werd met een stuk lood. De rijkere
lagen van de bevolking uit die tijd beoefende de dartsport
eveneens.
Het woord darts komt in het Oxford English Dictonary voor
het eerst voor in 1314. In de dictonaries van 1330 en 1374
komt het woord dart eveneens voor. Tegenwoordig treft men in
de meeste woordenboeken de volgende omschrijving aan; een
werpspel met pijltjes naar een in circels met verschillende
waardeaanduiding verdeelde schijf.
De huidige vorm die wij nu kennen van het dartbord, stamt
uit het begin van de 20ste eeuw (rond 1900). De nummering
20-1-18-4-6-10-15-etc. wordt het London-Dartbord ofwel het
Clock-Bord genoemd. Een timmerman genaamd Brian Gamlin uit
Lancashire ontwierp het dartsbord zoals wij dit nu kennen en
legde dit vast in een patent. Later werden borden gemaakt
van samengeperst varkenshaar, omdat het hout telkens snel
zou splijten. Tegenwoordig worden de borden gemaakt van
sisal, dat als eigenschap heeft dat gaatjes weer worden
dichtgedrukt zodra met een dart een nieuw gaatje wordt
gemaakt. Een gemiddeld dartbord kan tegenwoordig bij normaal
gebruik 6 maanden mee.
De darts kreeg grote bekendheid ook buiten het Britse
Koninkrijk en zo ontwikkelde Jim Pike in 1906 de eerste
metalen barrel, waarbij nog wel steeds van een houten shaft
gebruik werd gemaakt. In 1937 ontwierp Frank Lowy de gehelen
metalen dart, een Hongaar die later tevens de oprichter werd
van de firma Unicorn. De darts die hij ontwierp waren
vervaardigd van een koperlegering (Brass). De shaft van de
dart produceerde hij uit aluminium en de flight uit
gevulcaniseerd fiber. Deze dart bleek een stuk duurzaamder
dan zijn voorgangers. Lowy vroeg direct patent aan wat hem 6
pond koste, wat voor die tijd een flink bedrag was. het
heeft tot de jaren 70 geduurd voordat er andere legeringen
werden gebruikt, zoals nikkelzilver, wolfraam en kobalt. het
grote voordeel van deze nieuwe legeringen was dat er
slankere darts konden worden ontworpen, die de
nauwkeurigheid van de worp ten goede kwam.
De standaardisatie voor de werpafstand stamt ook uit die
tijd. Er wordt wel verteld dat de werpafstand ontstaan zou
zijn door 3 kratjes van het biermerk Hockey & Sons
(bierbrouwer in zuidwest Engeland) in de lengte tegen elkaar
aan te zetten. de kratjes waren 3 feet lang waardoor de de
totale lengte van het dartbord tot aan de werplijn op 9 feet
kwam. Later werden de kratjes vervangen door kleine
exemplaren die een lengte van 2 feet hadden. Daarmee
wijzigde ook de afstand de werpafstand, men plaatste nu 4
kratjes van 2 feet tegen elkaar aan, 8 feet dus. Een van de
uitspraken die uit die tijd is overgebleven; "toing the
hockey" ofwel tenen tegen de hockey dat weer refereert aan
de kratjes van begin 20ste eeuw.
In de Britse samenleving in het begin van de 19e eeuw vond
men darts geen hoogstaande bezigheid. het dartspel werd
veelal in pubs door de zogenaamde werkende klasse beoefend
en werd gezien als een bezigheid die slecht voor de
ontwikkeling was. In 1908 werd door de magistraten in Leeds
de dartsport al een erkende sport beschouwd en werd de
dartsport niet meer gezien als een kansspel. Kansspelen in
pubs waren in die tijd verboden. De kroegbaas "Foot" Anakin
werd voor de rechter gedaagd omdat hij beschuldigd werd van
het organiseren van illegale kansspelen in zijn pub. Foot
vroeg aan de rechter permissie een dartbord in de rechtzaal
op te hangen. Foot wierp 3 darts in de 20 en vroeg aan de
rechters dat zelfde te doen. Geen van de magistraten lukte
dat, waarmee werd aangetoond dat de dartsport geen kansspel
was maar een sport van oefening. de zaak werd nietig
verklaard. Voor darts betekende dit een belangrijke stap op
weg naar volledige acceptatie, eerst als spel en later als
sport.
De jaren die daarna volgde werd de dartsport steeds
populairder. tegen de tweede wereldoorlog organiseerde veel
pubs regelmatig wedstrijden en hadden eigen teams. De Britse
zondagskrant "News of the World" organiseerde een groot
toernooi 1927, dat zich eerst beperkte tot Londen. Maar de
belangstelling was zo overweldigend dat het toernooi
uitgroeide tot een landelijke competitie. De eerste winnaar
op dit toernooi was Sammy Stone (New South-West Ham Club).
Mede door deze krant en de NDA (National Darts Organisation,
opgericht in 1954) is de dartsport uitgegroeid tot een
internationale tak van sport. De NDA heeft de basisregels
vastgelegd zoals die nu bekend zijn, bracht de gewestelijke
en Londense dartsgroepen samen en schreef de eerste
nationale competitie (1957) uit.
Vele jaren gelden , in zijn eigen pub in Muswell Hill, kreeg
Olly Croft in de gaten dat bij een partijtje darts het
publiek enorm geboeid toe kon kijken. Hij dacht vanaf dat
moment dat er meer te maken moest zijn van deze volkssport
en hij en zijn vrouw Lorna wijden hun leven aan het omvormen
van darts als kroegsport naar een serieus bedreven
amateursport, waarbij zij samen de Britsch Darts
Organisation (BDO, 1973) oprichten. Deze organisatie
coordineerde de gewestelijke competities en ook de eerste
internationale dartwedstrijden. De eerste taak van de BDO
was het binnenhalen van sponsoren en het organiseren van
internationale wedstrijden voor de BBC televisie. In 1978
was het dan zover en organiseerde de BDO de eerste Embassy
World Proffessional Championship. De Embassy is niet wat
velen denken het officiële wereldkampioenschap, maar heeft
wel meer prestige dan het WK. De eerste winnaar (1978) op de
Embassy was Leighton Rees (Wales) die met 11-7 (in legs) van
John Lowe (Engeland) won. De prijzenpot is hoger en er gaat
ook meer aandacht naar de Embassy dan naar de WK. In 2004
veranderd de naam van de Embassy in World Proffessional Dart
Championship.
Eind jaren 80 raakte het darts in verval, werden minder
toernooien georganiseerd en konden de full professionals met
moeite hun "boterham" bij elkaar verdienen. Er ontstond een
slepend conflict tussen de spelers en de BDO. De spelers
eiste een garantie van minimaal 1 tv- toernooi per jaar om
in hun onderhoud te voorzien. Omdat de BDO dat niet kon
garanderen richtte de spelers de WDC (World Darts Council).
In 1993 werden de WDC logo's op de shirts van de spelers
verboden tijdens de Embassy. Dit leidde tot een conflict dat
zelfs voor de rechter uit gevochten moest worden. Er werd
een schikking getroffen tussen beide partijen; het woord
world moest van de rechter verdwijnen en zo werd de nieuwe
naam PDC (Professional Darts Council). De BDO moest de
spelers van de PDC accepteren. Nu organiseert de PDC zijn
eigen toernooien en kunnen de darters niet meer aan beide
organisaties deelnemen( sinds 2001). De PDC deed in 2001 en
in 2002 enkele BDO spelers goed financiële aanbiedingen,
waarop zij ingingen. Alleen Ted Hankey en Martin Adams
bleven de BDO trouw en zwichtte niet voor het grote geld.
Raymond van Barneveld is de eerste Nederlander die dit
toernooi in 1998 op zijn naam schreef. Hij heeft de titel
inmiddels al 3 maal behaald. Mede door zijn overwinning in
de Embassy is de dartsport in Nederland met sprongen vooruit
geschoven. Nu worden en jaarlijks grote internationale
toernooien in Nederland georganiseerd en dat was voor 1998
geen sprake van. Weinig mensen weten dat een andere
Nederlander, genaamd Roland Scholten al in 1995 officieel
wereldkampioen darts werd. In Nederland werd al gedart vanaf
de 2de wereldoorlog toen Britse soldaten het spel
meebrachten. Toen in 1970 Den Haag als eerste stad in
Nederland de BBC kon ontvangen volgde niet lang daarna de
oprichting van de eerste serieuze dartcompetitie. Niet lang
daarna volgende andere steden en in 1976 werd de Nederlandse
Dartsbond opgericht. Deze organisatie groeide uit tot een
landelijk opererende bond met afdelingen door heel het land.
In 1989 werd de Nederlandse Darts federatie opgericht om een
einde te maken aan de verdeeldheid in de dartsport, omdat er
steeds meer onafhankelijke bonden bijkwamen. De federatie
begin met 12 lidorganisaties die tezamen 7000 leden hadden.
Nu bestaat de federatie uit 27 regionale bonden die tezamen
zo'n 30.000 leden tellen. Tegenwoordig loopt Nederland voor
op ander landen als Engeland op het gebied van het
organiseren van internationale toernooien en
televisie-uitzendingen daarvan.
In 1976 was de BDO mede een van de oprichters van de WDF (World
Darts Federation), die gevormd werd uit 15 landen met als
doelstelling de dartsport wereldwijd te promoten en in goede
banen te leiden. Elke 2 jaar sinds 1977 organiseert deze
organisatie het wereld kampioenschap darts. Ook hebben zij
de werpafstand vastgesteld op 2,37 meter. Tegenwoordig zijn
er 53 bonden uit 6 verschillende werelddelen bij de WDF
aangesloten. Het WK is niet het enige toernooi dat door de
WDF wordt georganiseerd; de Asia Cup, Europe Cup en de
Pacific Cup. |
